رهبران فرانسه سر میز سیاوش اوستا در پاریس و استقبال شرکت کنندگان از کتابهای سیاوش اوستا و ابتیاع 12 ème Salon du livre de la LICRA Paris V Salon du Livre de l’Antiracisme et de la Diversité

12 ème Salon du livre de la LICRA  Paris V

Salon du Livre de l’Antiracisme et de la Diversité

David-Olivier Kaminski, Président de la Licra Paris-Jean-Pierre ALLALI -Florence BERTHOUT, Maire du  Paris V

سیاوش اوستا و فرانسیس کالیفت

سیاوش اوستا با وزیر مکرون

LE SALON DU LIVRE DE L'ANTIRACISME ET DE LA DIVERSITÉ DE LA LICRA-PARIS-Le 12ème Salon du Livre de l’Antiracisme et de la Diversité organisé par la Fédération de Paris de la LICRA, s’est tenu le dimanche 19 mai 2019 à la mairie du 5ème arrondissement en présence de Francis Kalifat, président du CRIF.

سیاوش اوستا یا شهردار پاریس پنجم در نمایشگاه کتاب لیکرا

Programme
Table ronde : « Mai 68 – Mai 2018 : quelles leçons retenir de nos combats contre le racisme et l’antisémitisme ? »Animée par : Léa Salamé
Présentée par : David-Olivier Kaminski, Président de la Licra Paris
Intervenants : Pascal Bruckner, Alain Geismar, Serge Klarsfeld, Bernard Ravet.Horaire : De 17 heures à 19 heuresClôture par Mario-Pierre Stasi, Président de la LicraRemise de PrixPrix de la Licra 2018, par Jean-Pierre Allali, Secrétaire général de la Licra ParisPrix spécial Patrick QuentinPrix mai 68

Dédicaceront leurs ouvrages

David ABBASI, Jean-Pierre ALLALI et Haïm MUSICANT, Joëlle ALLOUCHE BENAYOUN, Karim AMELLAL, Henri ATLAN, François AZAR, Alain BELLAÏCHE, Liliane-Carol BENOIT, Claude BERGER, Rémy BIJAOUI, Adam BIRO, Karine BIRO, Samy BOCHNER, Claude BOCHURBERG, Emile BRAMI, Pascal BRUCKNER, Prix Spécial du Jury Licra 2017, Didier CELISET et Arlette NAJSZTAT, Philippe COEN, Isabelle COHEN, Eric COLOMBO, Maurice DAHAN, Michaël DE SAINT CHERON, Alexandre DEVECCHIO, Frédéric ENCEL, Yves FLANK, Frédéric GASQUET, Nicole GDALIA, Guy-Philippe GOLDSTEIN, Gérard HADDAD, Bruno HALIOUA, Noémie HALIOUA, Marek HALTER, Hervé HAMON, Thierry et Juliette HOCHBERG, Remi HUPPERT, Michèle KAHN, Isabelle KERSIMON, Beate et Serge KLARSFELD, Johanna et Zofia KUBAR, Alexis LACROIX, Evelyne LAGARDET, Alexandra LAIGNEL-LAVASTINE, Prix Licra 2015, Frédéric LAUZE, Sébastien LEDOUX, Didier LESCHI, Ivan LEVAÏ, Moshé LEWIN, Didier LONG, Isabelle MALOWE, Prix Licra 2017, Malka MARCOVICH, Vladimir MITZ, Sarah MOSTREL, Didier NEBOT, Catherine PERELMUTTER, François RACHLINE, Prix Licra 2016, Bernard RAVET, Benoît RAYSKI, Gisèle SARFATI, Jean-Luc SCEMAMA, Daniel SIBONY, Antoine SPIRE et Sonia COMBE, Valère STARASELSKI, Brigitte STORA, Sandrine SZWARC, Yves TAÏEB, Ariel TOLEDANO, Philippe VAL, Michel WOLKOWICZ, Paul ZEITOUN, Jacques ZERAH

Quelque 90 auteurs ont présenté et dédicacé leurs ouvrages. Plusieurs prix ont été attribués à cette occasion. 

Le prix littéraire de la LICRA 2019 est allé à Jonathan Hayoun et Judith Cohen-Solal pour leur ouvrage « La main du diable. Comment l’extrême droite a voulu séduire les Juifs de France » (Éditions Grasset, 2019). Le prix leur a été remis par David-Olivier Kaminski, président de la Fédération de Paris de la Licra et Jean-Pierre Allali, président du jury et secrétaire général de la Fédération, en présence de Madame Florence Berthout, maire de l’arrondissement.

Le prix spécial « Europe » 2019 est allé lui, à Philippe Val pour son livre « Tu finiras clochard comme Zola » (Éditions de l’Observatoire, 2019). Le prix lui a été remis par Mounir Mahjoubi, ancien secrétaire d’État chargé du numérique.

Enfin, pour la deuxième année consécutive, le jury a attribué un prix « Patrick Quentin » du nom d’un dirigeant historique de la Licra aujourd’hui disparu. Ce prix qui a été remis par Muriel Quentin, veuve de Patrick Quentin, est allé à Rémy Bijaoui pour son livre « Le crime de Samuel Schwartzbard. L’affaire des pogromes » (Éditions Imago, 2018).

Le Salon s’est conclu sur un débat devant un public nombreux, autour du thème : « Quel avenir pour l’Europe du vivre-ensemble ? », débat présenté par David-Olivier Kaminski et animé par Philippe Val avec la participation de Mounir Mahjoubi et Marek Halter.

Jean-Pierre Allali

ACTUALITÉS

|

PUBLIÉ LE 16 MAI 2019

ACTU/ANTISÉMITISME - LICRA PARIS : 12ÈME SALON DU LIVRE DE L'ANTIRACISME ET DE LA DIVERSITÉ

La Licra - Fédération de Paris organise, dimanche 19 mai, le 12ème salon du livre de l'antiracisme et de la diversité sur le thème "Quel avenir pour l'Europe du vivre ensemble ?".

Dimanche 19 mai à partir de 15h, à la mairie du Vème arrondissement de Paris, se tiendra le 12ème salon du livre de l'antiracisme et de la diversité, organisé par la Licra - Fédération de Paris.

Le thème de cette année est : "Quel avenir pour l'Europe du vivre ensemble ?".

Sous le haut patronage de Madame Florence BERTHOUT, Maire du Vème arrondissement et avec le soutien moral de Frédéric POTIER, Délégué interministériel à la lutte contre le racisme, l'antisémitisme et la haine anti-LGBT,

la Licra Paris a le plaisir de vous inviter à la 12ème édition du Salon du livre de l'antiracisme et de la diversité.

Au programme : 

À 15 heures, Assemblée générale annuelle de la Fédération Paris de la LICRA.

À 16 heures 30 Remise des prix de la LICRA 2019 par Madame Florence BERTHOUT, Maire du Vème arrondissement, Jean-Pierre ALLALI, Secrétaire général de la Fédération de Paris et David-Olivier KAMINSKI, Président de la Fédération de Paris :

- Prix de la LICRA 2019

- Prix Patrick QUENTIN 2019

- Prix spécial Europe 2019 

À 17h aura lieu le Grand débat animé par Philippe VAL, journaliste, essayiste, sur le thème :  « Quel avenir pour l'Europe du vivre ensemble ? ». Avec la présence de Jeannette BOUGRAB, juriste, essayiste et femme politique, Daniel COHN-BENDIT, ancien député européen, François ZIMERAY, avocat, homme politique et diplomate français, et Sibeth NDIAYE, porte-parole du Gouvernement (sous réserve).

Salon du Livre de l'Antiracisme et de la Diversité 

19 mai 2019 à partir de 15 heures  Mairie du 5ème arrondissement de Paris 

21 Place du Panthéon, 75005 PARIS

مسعود جاهد

12 ème Salon du livre de la LICRA  Paris V

Salon du Livre de l’Antiracisme et de la Diversité

رهبران فرانسوی سر میز کتاب سیاوش اوستا

اسفندیار عبدالهی: اعتراضات جنبش جلیقه زرد‌ها در فرانسه از هفدهم نوامبر سال ۲۰۱۸ (۲۶ آبان ۹۷) با یک فراخوان ویدئویی در شبکه‌های اجتماعی کلید خورد. معترضان که به افزایش مالیات سوخت اعتراض داشتند جلیقه‌های زرد رنگ را به نماد خود تبدیل کردند.معترضان فرانسوی که عموما از اقشار متوسط و حاشیه نشین فرانسه هستند، باور دارند که دولت، تمام سنگینی هزینه سیاست‌های ریاضتی و سیاست‌های زیست‌محیطی را بر دوش آنها نهاده است و خواهان اصلاح وضع موجود هستند.

کارشناس سیاست داخلی فرانسه در گفتگو با "دیدارنیوز" مطرح کرد؛

۲۵ درخواست جلیقه زرد‌ها

از زمانی که ترامپ رییس جمهور ایالات متحده شد، بین فرانسه و آمریکا مشکلاتی به وجود آمد. آمریکا و گروه‌های آمریکایی بدشان نمی‌آید که در فرانسه مشکلاتی به وجود بیاید، به همین دلیل معتقدم حوادث و اعتراضات فرانسه منشا خارجی دارد.

کد خبر: ۱۶۵۲۸

۱۱:۰۲ - ۲۶ آذر ۱۳۹۷

دیدارنیوزـ اسفندیار عبدالهی: اعتراضات جنبش جلیقه زرد‌ها در فرانسه از هفدهم نوامبر سال ۲۰۱۸ (۲۶ آبان ۹۷) با یک فراخوان ویدئویی در شبکه‌های اجتماعی کلید خورد. معترضان که به افزایش مالیات سوخت اعتراض داشتند جلیقه‌های زرد رنگ را به نماد خود تبدیل کردند.معترضان فرانسوی که عموما از اقشار متوسط و حاشیه نشین فرانسه هستند، باور دارند که دولت، تمام سنگینی هزینه سیاست‌های ریاضتی و سیاست‌های زیست‌محیطی را بر دوش آنها نهاده است و خواهان اصلاح وضع موجود هستند.

سیاوش اوستا کارشناس رسانه، پژوهشگر و نویسنده ساکن پاریس در گفتگو با دیدارنیوز می گوید: آشوب‌های فرانسه فقط منشا داخلی ندارد و عامل یا عوامل خارجی نیز در شکل‌گیری این اعتراضات دخالت دارند چراکه هیچ‌کدام از احزاب داخلی، بانی و برنامه‌ریز تجمعات موسوم به جلیقه زردها نبوده و نیستند.

آنچه در ادامه می خوانید گفتگوی دیدارنیوز با سیاوش اوستا است.
 
دیدارنیوز: اعتراض جلیقه زردها از کجا شروع شد و آنها چه اهدافی را دنبال می‌کنند؟
 
چند ماه قبل یک خانم، جلیقه زرد پوشید و نسبت به بعضی مسائل اقتصادی اعتراض داشت ولی سر وصدای زیادی در پی نداشت. اما چرا «جلیقه‌زرد» نماد شد؟ واقعا دلیل مشخصی نمی توان گفت. از چند سال قبل قانونی تصویب شد که فرانسوی ها را موظف می‌کند در اتومبیل خود یک جلیقه زرد و یک علامت مثلثی شکل به همراه داشته باشند تا در مواقع تصادف، خرابی ماشین و مواقعی که نیاز به کمک دارند، از آن جلیقه و علامت استفاده کنند. فکر می‌کنم چون همه مردم از این جلیقه ها دم دست دارند و آن خانم نیز از آن استفاده کرد به‌صورت ناخواسته تبدیل به نماد اعتراضات شد. اهداف مختلفی می‌توان برای انگیزه اعتراضات فرانسه ذکر کرد؛ از جمله اینکه آقای مکرون و تعداد زیادی از کارشناسان بر این باورند که ریشه اعتراضات منشا خارجی دارد و دلایلی نیز برای این ادعا وجود دارد. من هم بر این باورم که نیات و انگیزه‌های خارجی می‌تواند دخالت داشته باشد. به نظرم اعلام تشکیل ارتش اروپایی و حمایت فرانسه از برجام، می تواند دو عامل مهم پشت پرده اغتشاشات و تجمعات جلیقه زردها در فرانسه باشد. ۷۳سال است که آمریکا با طرح مارشال بر اروپا مسلط است و اکنون که فرانسه بحث خروج از ناتو، ارتش اروپایی، حمایت از برجام، دفاع از معاهده پاریس و مسائل دیگری را مطرح می‌کند، در نقطه مقابلش آمریکا قرار دارد. لذا به نظر می‌رسد با توجه به اینکه احزاب داخلی از جلیقه زردها حمایت نکردند این اعتراضات می تواند منشاء خارجی داشته باشد و یا نیات غیر فرانسوی در پشت این تظاهرات خفته و نهفته باشد.
 
دیدارنیوز: اعتراضات از کجا شروع شد؟ 
 
اعتراض جلیقه زردها از شمال فرانسه یعنی جاییکه آمریکایی‌ها بیشترین نفوذ را دارند شروع شد. شمال فرانسه محل دفن تعداد زیادی از کشته شدگان آمریکایی در جنگ جهانی است و به همین دلیل آمریکایی‌ها در شمال فرانسه حضور پر رنگی دارند. مردم به مرور با پوشیدن جلیقه‌های زرد و بستن جاده‌ها و معابر، اعتراض خود را علنی کردند. خیلی جالب است بدانید ابتدا جلیقه زردها به قانون افزایش قیمت بنزین اعتراض داشتند. این قانون در سال ۲۰۱۴ تصویب شده بود که طی این قانون تا سال ۲۰۲۲ قیمت بنزین در فرانسه ۳۰۰ درصد افزایش پیدا می‌کرد. در همان هفته اول اعتراضات، مکرون در همراهی با معترضین اعلام کرد که آن قانون را لغو می‌کند. پس از عقب نشینی مکرون از قانون افزایش بنزین، خواسته‌های معترضین افزایش یافت و تا کنون ادامه داشته است. جلیقه زرد‌ها از همان ابتدای امر اعلام کردند هدف ما وارد شدن به کاخ الیزه است؛ جایی که رئیس جمهور و خانواده او زندگی می کنند و این نشان می‌دهد اعتراضات از حالت متعارف و آن چیزی که ما در فرانسه همیشه شاهد بودیم خارج شده و شکل جدید و خطرناکی به خود گرفته است.

 

 
دیدارنیوز: خواسته‌های بعدی جلیقه زردها چیست؟
 

چند روز قبل بخشی از معترضین خواسته‌هایشان را در قالب یک بیانیه منتشر کردند که شامل ۲۵ درخواست بود که من آن‌ها را به اختصار اعلام می‌کنم. ۱.افزایش مالیات ثروتمندان و کاهش مالیات اقشار کم درآمد.۲.افزایش حداقل دستمزدها.۳.استخدام بیشتر در دوایر دولتی؛ بدین معنی که به جای اخراج و تعدیل، تعداد بیشتری در دوایر دولتی استخدام صورت گیرد.۴.حل مشکل مسکن.۵.کنترل بانک‌ها و نظارت بر وام‌ها؛ چراکه بانک‌ها در فرانسه وحشتناک عمل می‌کنند و برای جلوگیری از ورشکسته شدن بنگا‌های بزرگ، فشار را متوجه مردم عادی کرده اند.۶.به صفر رساندن بدهی‌های خارجی فرانسه. معترضان می‌گویند به دلیل عدم پرداخت بدهی‌های خارجی، بهره آن از اصل بدهی زیادتر شده است.۷.برگزاری رفراندوم برای حذف قوانین کهنه، و به‌روز و کارآمد شدن بعضی از قوانین کشور.۸.حذف لابی و لابی‌گری از مناسبات و روابط بین المللی و داخلی که به نظر خواسته بی جایی است.۹.خروج فرانسه از اتحادیه اروپا همانند انگلستان. ۱۰.جلوگیری از فرار مالیاتی.۱۱.جلوگیری از خصوصی سازی کمپانی‌های بزرگ دولتی.۱۲.کاستن از جرایم سنگین راهنمایی و رانندگی در موضوع سرعت سنج‌ها.۱۳.تحول در آموزش و پرورش.۱۴.تحول در دادگستری.۱۵.آزادی کامل رسانه‌ها و خروج رسانه‌های بزرگ از زیر کنترل و مدیریت کمپانی‌های بزرگ و استقلال اطلاع رسانی.۱۶.تضمین بیشتر آزادی‌های مردمی(فردی و اجتماعی).۱۷.تغییرات در قانون اساسی هر ۱۰ سال یکبار.۱۸.ممنوعیت ظروف پلاستیکی.۱۹.کاهش نفوذ کارخانه‌ها و شرکت‌های داروسازی و کنترل زباله‌ها و پسماند‌های آزمایشگاهی و بیمارستانی.۲۰.جلوگیری از تولید محصولات تراریخته و تقویت تولید محصولات کشاورزی و خوراکی به صورت ارگانیک.۲۱.تقویت بخش کشاورزی فرانسه.۲۲.خروج فرانسه از پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو). البته خود ماکرون اولین کسی بود که در این خصوص صحبت کرد و موافق خروج از ناتو است.۲۳.توقف بهره‌وری استعماری و نظامی آمریکا از فرانسه که ناشی از ادامه نفوذ آمریکا پس از جنگ جهانی دوم است.۲۴.جلوگیری از مهاجرت خارجی‌ها به فرانسه.۲۵.رعایت حرمت کشور‌ها و معاهدات بین المللی و عدم دخالت در امور دیگر کشور‌ها توسط فرانسه. در واقع جلیقه زردها نمی‌دانند چه می خواهند و این بیست و پنج موردی را هم که ذکر کردند کلیاتی است که هر کسی می‌تواند در اعتراضات از آن استفاده کند. تاکنون معترضین سخنگویی نداشته اند و هیچ حزبی نیز روند اعتراضات را مدیریت نمی‌کند.

 

 دیدارنیوز: در میان دلایل اعتراضات اخیر فرانسه، موضوع اخذ مالیات از اقشار کم درآمد چقدر جدی است؟
 
بعد از چهل سال، دولت مکرون اخذ مالیات از پول های کلانی که در بانک، سپرده‌گذاری شده است را پی گیری می‌کند و از آن سپرده‌ها مالیات می‌گیرد ولی از ثروت و سرمایه‌ای که در تولید و گردش باشد مالیات نمی‌گیرد؛ که از نظر اقتصادی کار درستی است. البته چون فرار مالیاتی هم وجود دارد معترضین معتقدند راه‌های فرار مالیاتی باید شناسایی و مسدود شود و فشار از روی جامعه کم درآمد برداشته شود. مورد دیگر، گرفتن مالیات از بازنشستگان بود که رئیس جمهور عقب نشینی کرد و آن را لغو کرد و در آینده از بازنشستگان مالیاتی اخذ نمی‌شود. ولی موضوعی که پایه اعتراضات بود قانون افزایش قیمت بنزین است که مربوط به سال ۲۰۱۴ می باشد و در زمان دولت اولاند تصویب شد.  قرار بود تا سال ۲۰۲۲ قیمت بنزین در فرانسه ۳۰۰ درصد گران شود که در جهت کمک به محیط زیست بوده است. در فرانسه  تقریباً ۷۰ درصد از هزینه بنزین که مردم پرداخت می کنند مالیات است و منطقشان این است که مالیات بیشتر بر انرژی موجب کاهش مصرف و  کمک به محیط زیست می‌شود.

 

دیدارنیوز: موضع احزاب فرانسوی طی هفته‌های اخیر در خصوص اعتراض جلیقه زردها چه بوده است؟
 
تقریبا هیچ حزبی در سازماندهی و برنامه‌ریزی جلیقه زردها دخالتی نداشته است. از طرفی هم هیچ کدام از احزاب چپ و راست فرانسه مخالفتی با این اعتراضات و تجمعات نداشتند و تقریباً همه در سکوت هستند و حداقل تا کنون واکنش و  مخالفتی  ابراز نکرده‌اند. دولت در اوایل گفت که این حرکت کار افراطی‌های دست راستی است که بعد متوجه شد این اظهارنظر اشتباهی بوده است و موجب تقویت چپ‌‌ها شد. «ژان لوک ملانشون» چهره بسیار چپ‌گرای فرانسه که بیست سال سناتور بوده، حتی یک‌بار از هیچ قانونی در جهت منافع مردم در سنا حمایت نکرده بود، اما اکنون در جهت حرکت‌های پوپولیستی و حمایت از مردم سخنرانی می‌کند و حتی به دنبال این بود که دولت را استیضاح کند.
 
دیدارنیوز: آیا ممکن است این اعتراضات به استعفای رییس جمهور فرانسه منتهی شود؟
 
مجلس قصد استیضاح دولت را داشت که اگر دولت استیضاح می‌شد، مکرون باید دولت را تعطیل و مجلس را منحل می کرد که البته این قضیه منتفی شد و خطر از بیخ گوش دولت گذشت. باید منتظر بمانیم که در ادامه چه خواهد شد. تظاهرات و اعتراضات طی این هفته هم ادامه خواهد داشت ولی جالب است بدانید هر هفته از تعداد تظاهرکنندگان کاسته شده است. در اولین هفته ۳۰۰ هزار نفر در خیابانها بودند ولی به مرور کم شد هفته دوم به ۱۵۰ هزار نفر کاهش یافت و هفته چهارم حدود ۱۰۰ هزار نفر شرکت کردند. باید گفت نسبت به هفته اول ۸۰ درصد کاهش یافته است. فکر می‌کنم در هفته‌های آینده و تحت تاثیر حادثه تروریستی که در استراسبورگ اتفاق افتاد تعداد شرکت‌کنندگان در تظاهرات کاهش یابد.